Кольчатая юбка. Плотного плетения. Франция, XVI век Музей армии, Париж. Источник: https://vk.com/kolchugniy
-
Меч XVa тыпу паводле Аўкшота, знойдзены у раке Дрыса, Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці, Беларусь. Датуецца XV—пачаткам XVI ст. Стылізацыя. Далей мы прыводзім крыху зменшаны артыкул Юрыя Бохана “Меч з Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці”: “У жніўні 2001 быў знойдзены меч каля вёсак Боркавічы і Гараўцы Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці ў р. Дрысе жыхаром Боркавічаў Сяргеем Вашчанкам. Меч быў перададзены на кафедру гісторыі і сацыялогіі Полацкага дзяржаўнага універсітэта. Інфармацыю пра знаходку і чарцёж мяча Бохану прадставіў выкладчык універсітэта Дзяніс Дук. Меч даволі добра захаваўся: нягледзячы на карозію сярэдняй ступені, клінок не страціў сваёй пругкасці. Тым не менш, ён з’яўляецца найбольш папсаванай часткай…
Шабля N2а (Карабэла), пра яе Заблоцкі піша: Польская ваенная шабля з «анатамічнай» ручкай ў форме арлінай галавы, вядомая таксама як баявая Карабела: “Шабля № 2а з лязам пераменнага выгібу і двухбаковавострай елманню. Агалоўе шырокае, якое забяспечвае эфектыўную апору далоні пры выкананні кругавых удараў. Гэтыя шаблі ўжываліся ў 17 і першай палове 18 стагоддзя. Гэтая шабля цудоўна падыходзіць для кругавых удараў у пешым баі, а таксама для махавых удараў верхам. Пры абароне, пэўна, ўжываліся высокія пазіцыі. Зручны ўпор для далоні робіць магчымым выкананне «васьмёрак» хуткімі рухамі запясця пры нерухомым локці.” Нажаль, мы не маем дакладнай інфармацыі аб арыгінале. Мы намагаліся…
Стилизация, версия латных рукавиц – называемые «песочные часы» – появилась примерно в 1350 году. К типу «песочные часы» обычно причисляют рукавицы с одной крупной пластиной, закрывающей тыльную сторону ладони, включая основание большого пальца (современные исследователи называют эту пластину пястной). А так же с неподвижно закрепленной манжетой, которая расширяется и придает латной рукавице характерную форму песочных часов.
Захоўваецца ў музеі гісторыі Магілёва (Канец XV ст.) У 2013 годзе ў рацэ Віхра пад Мсціславам мясцовымі жыхарамі былі знойдзеныя даспехі і меч рыцара, датаваныя канцом XV стагоддзя. Па словах дырэктара музея гісторыі Магілёва Аляксея Бацюкова, дзень гібелі рыцара вызначылі метадам выключэння. Для гэтага супаставілі знешні выгляд даспехаў і запісы летапісаў — і ўсё сышлося. Паводле летапісу, 4 лістапада 1501 года Мсціслаў абараняў Міхаіл Іжаслаўскі — ішла вайна паміж Вялікім княствам Літоўскім і княствам Маскоўскім. Князю прыйшлося адступаць, і ён выратаваўся ў сценах Мсціслава. Аднак пры пераправе праз раку Віхра, шмат хто з воінаў загінулі. І ўладальнік гэтых даспехаў і…
Данный материал собран Александр Varazhbit У мэтах папулізаціы гісторы і матэрыальнай культуры Беларусі, Зброевы Фальварак вырашыў правесці працу па рэканструкцыі зброі якую ужывалі продкі сучасных беларусаў. Тут можна будзе пабачыць зброю якую знайшлі археолагі і якую мы рэканструявалі ці можам гэта зрабіць. Корд з Мышкув У сваім артыкуле пра корды з Сілезіі: SREDNIOWIECZNE I NOWOZYTNE KORDY ZE SLASKA — Лех Марэк піша: «Паўсядзённае выкарыстанне кордаў на тэрыторыі Сілезіі ў сярэднявеччы добра дакументавана з дапамогай гісторыі, археалогіі, а таксама іканаграфіі. У пиcьменных крыніцах акцэнтаваны індывідуальны характар такога тыпу лязовай зброі, які называўся агульным тэрмінам — Seitengewehr (нем. — штык, сінонім —…
Наш варыянт турэцкай шаблі Клыч. XVI—XVII стагоддзе, з калекцыі Музэя Вікторыі й Альбэрта, Лондан, Англія. Гэта зброя прышла да нас з замежжа, але шырока ужывалася нашымі продкамі. Кылыч, клыч, кіліч (тур. Kılıç — Кылыч), англ. QILIJ — радавое паняцце для абазначэння доўгалязовай зброі ў Турцыі. У Вялікім Княстве Літоўскім — клыч азначаў адзін з відаў турэцкай шаблі. Выгіб клінка пачынаецца з канца другой трэці. Верхняя трэць ляза — прамая. Пяро займае большую частку верхняй траціны клінка. Долы, у большасці выпадкаў, адсутнічаюць. Ручка прамая або выгнутая (наверша не выступае за рукаяць). Крыжавіна выкарыстоўвалася простая. Вага шаблі адрозніцаецца, у сярэднім, ад аднаго…
Французкая абордажная сабля 1845 года. Хранится в музее Muzeum Wojska Polskiego в Варшаве. Французкая абордажная сабля 1845 года. Хранится в музее Muzeum Wojska Polskiego в Варшаве Французкая абордажная сабля хранится в музее Muzeum Wojska Polskiego в Варшаве, длина клинка 676 мм, ширина 37 мм, толщина у основания 9 мм, однолезвийная, с широкими долами, долы доходят до обоюдоострого пера. Морской якорь выбит по бокам клинка. На обухе клинка, выбито название завода по изготовлению оружия: «Manufre Role de Châtellerault 9bre 1845». Чашка – железная, закрытая, окрашенна в черный цвет. Чашка соединена с оголовьем. Оголовье железное, восьмиугольное в сечении. Нижний край оголовья косо…
Меч Шчарбец каранацыйны меч Рэчы Паспалітай і Польшчы. ХII — 1-ая палова XIII стагоддзя, захоўваецца ў Вавелі, Кракаў. Аб ранняй гісторыі меча вядома вельмі мала. Упершыню пад назвай «Шчарбец» ён з’яўляецца ў «Хроніцы Вялікай Польшчы», напісанай у канцы XIV стагоддзя. Згодна з гэтай крыніцай, князь Баляслаў Храбры атрымаў меч з рук анёла; з гэтым мячом ён нібыта адправіўся ў паход на Кіеў, дзе меч і атрымаў сваю знакамітую Шчарбіну ударыўшы ім у Залатыя вароты Кіева ў 1018 годзе; адсюль і яго назва — Шчарбец. На самай справе кіеўскія Залатыя вароты былі пабудаваныя толькі ў 1037 годзе — праз 12 гадоў…
Реконструкция меча из Южной Германии, около 1520 г. В работе над этим мечом мы основывались на 2 сохранившийся мечах. Это мечи датируются одним годом и созданы в одной географической области. Внешне они схожи. Лезвие мы взяли от меча со следующим описанием: Меч из Южной Германии, около 1520 г. Лезвие с обоюдоострым лезвием с долами на половину длины с обеих сторон, инкрустацией из латуни и стилизованным рисунком волка на одной стороне клинка. Навершие и гарда скручены по спирали. Деревянная ручка, обмотанная шнуром и кожей (немного потрескавшаяся). Длина: 120 см. Набор на рукоять мы взяли от меча со следующим описанием: Меч из…