Шабля Стэфана Баторыя захоўваецца ў Muzeum Wojska Polskiego, другая палова 16 стагоддзя. Польска-венгерская шабля караля Стэфана Баторыя. Шаблі гэтага тыпу на першай стадыі распрацоўкі характарызаваліся адкрытай ручкай, доўгім хваставіком ад крыжавіны і прамой крыжавінай. Лязо мела нязначную крывізну і заканчвалася пяром. Гэты тып шаблі распаўсюдзіўся ў Польшчы ў другой палове 16 стагоддзя, у прыватнасці ў часы праўлення Стэфана Баторыя (1576 — 1586). Даўжыня ляза 840 мм, , шырыня 37-34 мм, таўшчыня 6 мм, крывізна 34 мм. Агульная даўжыня шаблі складае 965 мм. Пяро даўынёй 215 мм. На шалі зроблена гравіроўка: упрыгожванне з выявай льва, бачныя сляды пазалоты. На лязе чатыры…
Польская шабля тып N1а па Заблоцкаму. Датуецца XVI — XVII ст. Захоўваецца ў Кобрынскім ваенна-гістарычным музеі імя А.У.Суворава Войцэх Заблоцкі так апісвае тып N1а польскай шаблі ў кнізе “Wojciech Zablocki. Ciecia Prawdziwa Szabla”: “Тып 1а – шабля з дужкай крыжавіны паралельнай ручцы, загнутай да навершша пад тупым вуглом (100-105 градусаў). Выкарыстоўвалася з канца XVI — да 1-й паловы XVIII ст Крыжавіна мае закругленую дужку паралельную ручцы, загнутую пад тупым вуглом ад 100 да 105, якая даходзіць да навершша. Часам дужка крыжавіны паралельная ручцы злучалася з навершшам, тады звычайна выкарыстоўвалася міндалепадобнае агалоўе. Дужка крыжавіны паралельная ручцы, звычайна ў перасеку была ў…
Польская шабля тып N1b па Заблоцкаму (Гусарская шабля) з калекцыі Muzeum Wojska Polskiego, пачатак XVII стагоддзя. Гусарская шабля тып N1b, ужывалася ў XVIІ і першай палове XVIІІ стагоддзя. Шмат спецыялістаў лічаць яе найлепшай польскай шабляй. Зачынены эфес, абараняючы далонь, лічыцца адметнасцю гэтай шаблі. Гусарская шабля – зарадзілася ў Рэчы Паспалітай. Яна прызначалася да цяжка ўзброенай адаспешанай конніцы – крылатых гусар. Гэта была баявая зброя, даволі цяжкая, з невялікай крывізной ляза, з двухбаковавострым пяром такой жа шырыні, як і лязо. прыстасаваная, перш за ўсё да сякучых удараў, але прыдатная і да колючых удараў. Наяўнасць шырокага пярстёнка для адзінца дазваляе хутка змяніць…
Шабля N2а (Карабэла), пра яе Заблоцкі піша: Польская ваенная шабля з «анатамічнай» ручкай ў форме арлінай галавы, вядомая таксама як баявая Карабела: “Шабля № 2а з лязам пераменнага выгібу і двухбаковавострай елманню. Агалоўе шырокае, якое забяспечвае эфектыўную апору далоні пры выкананні кругавых удараў. Гэтыя шаблі ўжываліся ў 17 і першай палове 18 стагоддзя. Гэтая шабля цудоўна падыходзіць для кругавых удараў у пешым баі, а таксама для махавых удараў верхам. Пры абароне, пэўна, ўжываліся высокія пазіцыі. Зручны ўпор для далоні робіць магчымым выкананне «васьмёрак» хуткімі рухамі запясця пры нерухомым локці.” Нажаль, мы не маем дакладнай інфармацыі аб арыгінале. Мы намагаліся…
Данный материал собран Александр Varazhbit У мэтах папулізаціы гісторы і матэрыальнай культуры Беларусі, Зброевы Фальварак вырашыў правесці працу па рэканструкцыі зброі якую ужывалі продкі сучасных беларусаў. Тут можна будзе пабачыць зброю якую знайшлі археолагі і якую мы рэканструявалі ці можам гэта зрабіць. Корд з Мышкув У сваім артыкуле пра корды з Сілезіі: SREDNIOWIECZNE I NOWOZYTNE KORDY ZE SLASKA — Лех Марэк піша: «Паўсядзённае выкарыстанне кордаў на тэрыторыі Сілезіі ў сярэднявеччы добра дакументавана з дапамогай гісторыі, археалогіі, а таксама іканаграфіі. У пиcьменных крыніцах акцэнтаваны індывідуальны характар такога тыпу лязовай зброі, які называўся агульным тэрмінам — Seitengewehr (нем. — штык, сінонім —…
Наш варыянт турэцкай шаблі Клыч. XVI—XVII стагоддзе, з калекцыі Музэя Вікторыі й Альбэрта, Лондан, Англія. Гэта зброя прышла да нас з замежжа, але шырока ужывалася нашымі продкамі. Кылыч, клыч, кіліч (тур. Kılıç — Кылыч), англ. QILIJ — радавое паняцце для абазначэння доўгалязовай зброі ў Турцыі. У Вялікім Княстве Літоўскім — клыч азначаў адзін з відаў турэцкай шаблі. Выгіб клінка пачынаецца з канца другой трэці. Верхняя трэць ляза — прамая. Пяро займае большую частку верхняй траціны клінка. Долы, у большасці выпадкаў, адсутнічаюць. Ручка прамая або выгнутая (наверша не выступае за рукаяць). Крыжавіна выкарыстоўвалася простая. Вага шаблі адрозніцаецца, у сярэднім, ад аднаго…
Польская шабля тып N3b па Заблоцкаму захоўваецца ў музеі Войска Польскага (Варшава). Датуецца першай паловай XVII стагоддзя. Тып шаблі IIIb мае вельмі простую канструкцыю і часта прымітыўнае аздабленне рукаяткі, але яна мае выдатныя практычныя уласцівасці. Такія шаблі, звычайна, лёгкія і добра збалансаваны для працы як ад запясця, так і ад пляча. Канструкцыя нахіленага наперад навершша дазваляе выкарыстоўваць «пісталетны» зух, як і ў шаблях тыпу IV. Такая ручка падвышае трапнасць і дазваляе выкарыстоўваць дадатковую ахову кісці, як у тыпе № II. У той жа час пярстёнак да адзінца ўзмацняе счапленне пальца ў бакавой плоскасці атакі і павышае хуткасць, а таксама ланцуг…
Польская военная сабля с «анатомической» рукоятью в форме орлиной головы, известная также как боевая карабела, подразделяется на 3 основных типа, в нашем случаи, это сабля N 2а с клинком переменного изгиба и обоюдоострой выраженной елманью. Набалдашник широкий, обеспечивающий эффективную опору ладони при выполнении круговых ударов. Эти сабли применялись в 17 и первой половине 18 века. Наша сабля, сабля стилизация на тип N 2а . Нету елмани и у сабли упрощенная рукоять. Сабля имела широкое хождение на территории ВКЛ, в том числе на современной территории Беларуси. Сабля была легче и маневреннее меча, функциональнее его, она отлично подходила как для пешего, так…
Цирилла Фиона Элен Рианнон (польск. Cirilla Fiona Elen Riannon, на Старшей Речи Zireael(Ласточка)), она же Цири (польск. Ciri) — персонаж цикла «Ведьмак» Анджея Сапковского — королева Цинтры, княжна Бругге и Соддена, наследница Инис Ард Скеллиг и Инис Ан Скеллиг, сюзерен Аттре и Абб Ярра, также известная как Львёнок из Цинтры или Фалька, внучка королевы Калантэ. Она является одним из главных персонажей цикла наряду с Геральтом и Йеннифэр. “Сказать, что я ее знал, было бы преувеличением. Думаю, кроме ведьмака и чародейки, никто ее не знал по–настоящему. Когда я увидел ее впервые, она не произвела на меня особого впечатления, даже несмотря на…
В средневековье холодное клинковое оружие было основным видом вооружения воинов практически во всех странах мира. Великое Княжество Литовское и Королевство Польское тоже не являлись исключением. С раннего средневековья и до конца XVI века основным клинковым оружием на этих землях были мечи и корды (подробнее о кордах в ВКЛ). Однако со второй половины XV века все большее распространение начали получать сабли, которые с середины XVI века (уже в Речи Посполитой) стали настолько же популярны как мечи и корды. У растущей популярности сабли было несколько причин. Во-первых, распространению сабли на землях ВКЛ способствовали татары, проживавшие здесь ещё со времен Витовта. Сабля национальное…