Клуб исторической реконструкции «Дикая Охота» Это не любовь, это Дикая Охота на тебя!… Клуб военно-исторической реконструкции. Специализация: Средневековая Европа кон.XIV-нач.XV вв. с упором на культуру Великого Княжества Литовского. Один из первых военно-исторических клубов в РБ. Ждем здесь участников клуба, а так же неравнодушных к нашему клубу и к истории людей: https://vk.com/wildhunting Инстаграм https://www.instagram.com/dikaya_ohota/
Клуб “Веруш” – это объединение людей, увлекающихся историей Западной Европы 14-15 вв. Официальная страница vk: https://vk.com/wierusz Основные направления деятельности клуба: • Реконструкция быта, ремёсел, традиций и боевого искусства Западной Европы позднего средневековья (14-15 вв.) (Реконструкция ополчения города Верушув (Верушувский повят, Лодзинское воеводство, Королевство Польша) • Развитие Исторического Среденевекового Боя (ИСБ) • Развитие Современного Мечевого Боя (СМБ). Все занятия проходят по адресу: Переулок Полевой 2а. кабинет 301 либо Спортивный зал. Режим работы: Вт. 18:00 — 21:00 Чт. 18:00 — 21:00 Сб. 16:30 — 20:30
Шабля Стэфана Баторыя захоўваецца ў Muzeum Wojska Polskiego, другая палова 16 стагоддзя. Польска-венгерская шабля караля Стэфана Баторыя. Шаблі гэтага тыпу на першай стадыі распрацоўкі характарызаваліся адкрытай ручкай, доўгім хваставіком ад крыжавіны і прамой крыжавінай. Лязо мела нязначную крывізну і заканчвалася пяром. Гэты тып шаблі распаўсюдзіўся ў Польшчы ў другой палове 16 стагоддзя, у прыватнасці ў часы праўлення Стэфана Баторыя (1576 — 1586). Даўжыня ляза 840 мм, , шырыня 37-34 мм, таўшчыня 6 мм, крывізна 34 мм. Агульная даўжыня шаблі складае 965 мм. Пяро даўынёй 215 мм. На шалі зроблена гравіроўка: упрыгожванне з выявай льва, бачныя сляды пазалоты. На лязе чатыры…
Польская шабля тып N1а па Заблоцкаму. Датуецца XVI — XVII ст. Захоўваецца ў Кобрынскім ваенна-гістарычным музеі імя А.У.Суворава Войцэх Заблоцкі так апісвае тып N1а польскай шаблі ў кнізе “Wojciech Zablocki. Ciecia Prawdziwa Szabla”: “Тып 1а – шабля з дужкай крыжавіны паралельнай ручцы, загнутай да навершша пад тупым вуглом (100-105 градусаў). Выкарыстоўвалася з канца XVI — да 1-й паловы XVIII ст Крыжавіна мае закругленую дужку паралельную ручцы, загнутую пад тупым вуглом ад 100 да 105, якая даходзіць да навершша. Часам дужка крыжавіны паралельная ручцы злучалася з навершшам, тады звычайна выкарыстоўвалася міндалепадобнае агалоўе. Дужка крыжавіны паралельная ручцы, звычайна ў перасеку была ў…
Польская шабля тып N1b па Заблоцкаму (Гусарская шабля) з калекцыі Muzeum Wojska Polskiego, пачатак XVII стагоддзя. Гусарская шабля тып N1b, ужывалася ў XVIІ і першай палове XVIІІ стагоддзя. Шмат спецыялістаў лічаць яе найлепшай польскай шабляй. Зачынены эфес, абараняючы далонь, лічыцца адметнасцю гэтай шаблі. Гусарская шабля – зарадзілася ў Рэчы Паспалітай. Яна прызначалася да цяжка ўзброенай адаспешанай конніцы – крылатых гусар. Гэта была баявая зброя, даволі цяжкая, з невялікай крывізной ляза, з двухбаковавострым пяром такой жа шырыні, як і лязо. прыстасаваная, перш за ўсё да сякучых удараў, але прыдатная і да колючых удараў. Наяўнасць шырокага пярстёнка для адзінца дазваляе хутка змяніць…
Меч XVa тыпу паводле Аўкшота, знойдзены у раке Дрыса, Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці, Беларусь. Датуецца XV—пачаткам XVI ст. Стылізацыя. Далей мы прыводзім крыху зменшаны артыкул Юрыя Бохана “Меч з Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці”: “У жніўні 2001 быў знойдзены меч каля вёсак Боркавічы і Гараўцы Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці ў р. Дрысе жыхаром Боркавічаў Сяргеем Вашчанкам. Меч быў перададзены на кафедру гісторыі і сацыялогіі Полацкага дзяржаўнага універсітэта. Інфармацыю пра знаходку і чарцёж мяча Бохану прадставіў выкладчык універсітэта Дзяніс Дук. Меч даволі добра захаваўся: нягледзячы на карозію сярэдняй ступені, клінок не страціў сваёй пругкасці. Тым не менш, ён з’яўляецца найбольш папсаванай часткай…
Шабля N2а (Карабэла), пра яе Заблоцкі піша: Польская ваенная шабля з «анатамічнай» ручкай ў форме арлінай галавы, вядомая таксама як баявая Карабела: “Шабля № 2а з лязам пераменнага выгібу і двухбаковавострай елманню. Агалоўе шырокае, якое забяспечвае эфектыўную апору далоні пры выкананні кругавых удараў. Гэтыя шаблі ўжываліся ў 17 і першай палове 18 стагоддзя. Гэтая шабля цудоўна падыходзіць для кругавых удараў у пешым баі, а таксама для махавых удараў верхам. Пры абароне, пэўна, ўжываліся высокія пазіцыі. Зручны ўпор для далоні робіць магчымым выкананне «васьмёрак» хуткімі рухамі запясця пры нерухомым локці.” Нажаль, мы не маем дакладнай інфармацыі аб арыгінале. Мы намагаліся…
Данный материал собран Александр Varazhbit У мэтах папулізаціы гісторы і матэрыальнай культуры Беларусі, Зброевы Фальварак вырашыў правесці працу па рэканструкцыі зброі якую ужывалі продкі сучасных беларусаў. Тут можна будзе пабачыць зброю якую знайшлі археолагі і якую мы рэканструявалі ці можам гэта зрабіць. Корд з Мышкув У сваім артыкуле пра корды з Сілезіі: SREDNIOWIECZNE I NOWOZYTNE KORDY ZE SLASKA — Лех Марэк піша: «Паўсядзённае выкарыстанне кордаў на тэрыторыі Сілезіі ў сярэднявеччы добра дакументавана з дапамогай гісторыі, археалогіі, а таксама іканаграфіі. У пиcьменных крыніцах акцэнтаваны індывідуальны характар такога тыпу лязовай зброі, які называўся агульным тэрмінам — Seitengewehr (нем. — штык, сінонім —…
Наш варыянт турэцкай шаблі Клыч. XVI—XVII стагоддзе, з калекцыі Музэя Вікторыі й Альбэрта, Лондан, Англія. Гэта зброя прышла да нас з замежжа, але шырока ужывалася нашымі продкамі. Кылыч, клыч, кіліч (тур. Kılıç — Кылыч), англ. QILIJ — радавое паняцце для абазначэння доўгалязовай зброі ў Турцыі. У Вялікім Княстве Літоўскім — клыч азначаў адзін з відаў турэцкай шаблі. Выгіб клінка пачынаецца з канца другой трэці. Верхняя трэць ляза — прамая. Пяро займае большую частку верхняй траціны клінка. Долы, у большасці выпадкаў, адсутнічаюць. Ручка прамая або выгнутая (наверша не выступае за рукаяць). Крыжавіна выкарыстоўвалася простая. Вага шаблі адрозніцаецца, у сярэднім, ад аднаго…
Меч Шчарбец каранацыйны меч Рэчы Паспалітай і Польшчы. ХII — 1-ая палова XIII стагоддзя, захоўваецца ў Вавелі, Кракаў. Аб ранняй гісторыі меча вядома вельмі мала. Упершыню пад назвай «Шчарбец» ён з’яўляецца ў «Хроніцы Вялікай Польшчы», напісанай у канцы XIV стагоддзя. Згодна з гэтай крыніцай, князь Баляслаў Храбры атрымаў меч з рук анёла; з гэтым мячом ён нібыта адправіўся ў паход на Кіеў, дзе меч і атрымаў сваю знакамітую Шчарбіну ударыўшы ім у Залатыя вароты Кіева ў 1018 годзе; адсюль і яго назва — Шчарбец. На самай справе кіеўскія Залатыя вароты былі пабудаваныя толькі ў 1037 годзе — праз 12 гадоў…